O 11 de novembro facemos folga: porque vivir dignamente non debería ser un privilexio

Mañán, mércores 11 de novembro, secundamos a folga xeral convocada no estado. Facémolo porque hai razóns para parar, porque as condicións de vida de boa parte da sociedade están empeorando e porque non podemos normalizar que cada vez resulte máis difícil vivir dignamente do noso traballo.

A folga non responde a unha única reivindicación. É unha chamada de atención ante unha realidade que afecta a milleiros de persoas: os salarios non medran ao ritmo dos prezos, acceder a unha vivenda converteuse nunha carreira de obstáculos, a precariedade laboral continúa condicionando a vida de moitas familias e os servizos públicos sofren un deterioro que repercute no conxunto da sociedade.

Por que paramos?

• Pola perda de poder adquisitivo. O encarecemento da alimentación, da electricidade, dos combustibles e doutros bens básicos fai que chegar a fin de mes sexa cada vez máis complicado.

• Polo dereito a unha vivenda digna. A vivenda non pode converterse nun luxo nin nun negocio que expulse da súa contorna a quen traballa e vive nela.

• Por salarios dignos e emprego estable. Traballar debería garantir autonomía, seguridade e unhas condicións de vida decentes, non perpetuar a precariedade.

• Pola defensa dos servizos públicos. A sanidade, a educación, a atención ás persoas dependentes e os servizos sociais son dereitos fundamentais e garantes da igualdade.

• Por unha distribución máis xusta da riqueza. Non é razoable que mentres medran as dificultades da maioría social, grandes empresas e sectores económicos continúen acumulando beneficios.

A convocatoria reclama dos gobernos medidas concretas para facer fronte a esta situación: melloras salariais, políticas públicas de vivenda, control dos prezos dos produtos básicos, protección social e reforzo dos servizos públicos.

Parar tamén é unha forma de facerse escoitar.

A folga é un dereito colectivo e unha ferramenta histórica da clase traballadora para defender conquistas sociais e reclamar cambios. Os dereitos laborais, a xornada de oito horas, as vacacións ou a protección social non apareceron por si sós: son froito de décadas de mobilización e loita colectiva.

Desde o Ateneo Ferrolán entendemos que a cultura, o pensamento crítico e o compromiso coa sociedade tamén pasan por reflexionar sobre as condicións nas que vivimos. Porque non pode haber unha sociedade verdadeiramente libre e igualitaria se unha parte importante da súa poboación non ten garantidas unhas condicións de vida dignas.

Mañán paramos. Porque vivir dignamente é un dereito, non un privilexio.