Buscar neste blog

11 febreiro 2026

Paisaxes de Ferrolterra. A luz, o vento e o misterio inaugúranse no Ateneo Ferrolán. Primeira exposición do fotógrafo David Couce.

Hai fotógrafos que retratan lugares.E hai outros que parecen escoitalos.

 

O vindeiro 20 de febreiro ás 19:00 horas, o Ateneo Ferrolán acollerá a inauguración de Paisaxes de Ferrolterra, unha exposición que percorre a alma visual do noso territorio: o litoral salvaxe batido polo Atlántico, as fragas que respiran brétema, os faros que gardan memoria e as siluetas industriais que tamén forman parte da nosa identidade.


Será a primeira exposición de David Couce , fotografo fenés moi seguido en instagram onde só o coñecemos por una foto de cando era neno.



 

A poética da luz

A mostra recolle algunhas das súas series máis recoñecibles:

  • Solpores imposibles, onde o ceo arde en laranxas e violetas sobre o mar aberto.

 

  • Auroras boreais vistas desde a costa de Meirás, un fenómeno que parecía reservado ás latitudes nórdicas e que aquí tinguiu o ceo galego de verdes eléctricos, nunha imaxe que se fixo viral e sorprendeu a toda a comarca.

 

  • A forza silenciosa da Fraga do Eume, coa presenza case mística do Mosteiro de Caaveiro emerxendo entre néboas.

 

  • Os faros, sempre vixiantes, fronte á inmensidade do océano.

 

  • E tamén as grúas do estaleiro, capaces —segundo a súa lente— de “mover a lúa”, creando xogos de perspectiva onde industria e ceo dialogan nun equilibrio inesperado.

 

  • E unha imaxe especialmente simbólica: o raio verde, ese destello fugaz no horizonte que durante séculos foi considerado fantasía de mariñeiros. El conseguiu captalo. Un instante mínimo, real e irrepetible, convertido en proba de que ás veces a lenda só precisa paciencia.

Natureza e identidade

         Paisaxes de Ferrolterra non é só unha colección de fotografías.

É unha declaración de pertenza.


Aquí conviven a natureza máis indómita e a pegada humana: cantís e grúas, mosteiros e faros, fraga e aceiro. A exposición amosa que todo forma parte dun mesmo relato visual, o da nosa terra.

Quizais por iso o autor mantén certa distancia persoal nas redes —onde apenas deixa ver unha fotografía súa de neno— como se quixese lembrar que o importante non é quen sostén a cámara, senón o territorio que se deixa mirar.


O 20 de febreiro, ás 19h, as paisaxes deixarán de ser só horizontes para converterse en encontro.

Ferrolterra, vista coa paciencia de quen sabe que a luz sempre regresa.



Ningún comentario: