Buscar neste blog

Síguenos en...

16 novembro 2026

Tempo de monstros: pensar a deriva fascista para non resignarnos ao presente

Hai momentos na historia nos que o que parecía impensable comeza a parecer posible. Ideas que criamos superadas regresan ao debate público, discursos de odio gañan espazo, os autoritarismos recuperan protagonismo e principios que parecían conquistas irreversibles comezan a cuestionarse. Non é unha impresión illada nin unha preocupación allea á realidade: é un fenómeno que atravesa as sociedades contemporáneas e que merece ser pensado colectivamente.

Vivimos un tempo de monstros?

O título da convocatoria que o Ateneo Ferrolán propón para o vindeiro 20 de novembro, Tempo de Monstros (A deriva fascista), toma como punto de partida unha preocupación que está moi presente no noso tempo: o avance das ideas reaccionarias, a normalización de determinados discursos autoritarios e a capacidade que están demostrando para ocupar espazos políticos, culturais e sociais.


Non abonda con observar o que acontece. Cómpre preguntarse como chegamos ata aquí, que condicións favorecen este retroceso e, sobre todo, que ferramentas temos como sociedade para comprender e facer fronte a esta realidade.

Porque o fascismo non é unicamente unha lembranza dos libros de historia. Tampouco aparece necesariamente dunha vez, coa mesma estética e as mesmas formas do pasado. Pode avanzar aos poucos, aproveitando o descontento, alimentando medos, construíndo inimigos e presentando como solucións sinxelas problemas complexos. Identificar esas dinámicas, coñecer os seus antecedentes e discutir sobre as súas consecuencias é unha tarefa necesaria.

Para abordar estas cuestións, o Ateneo Ferrolán reúne tres voces procedentes de ámbitos diferentes, pero complementarios: o escritor Alberto Lema, o filósofo Francisco Sampedro e o investigador Eliseo Fernández.

A presenza de Alberto Lema chega nun momento especialmente significativo da súa traxectoria literaria. Este ano recibiu o Premio Xerais de Novela 2026 por A boca do río, unha obra ambientada na Galicia da posguerra que aborda as alianzas entre o poder político e económico durante a ditadura franquista, os procesos de espolio e as resistencias populares. Unha novela que nos achega ao pasado para comprender tamén algunhas das raíces do presente.

Eliseo Fernández, pola súa banda, é un investigador ferrolán de referencia no estudo do anarquismo, o sindicalismo e o movemento obreiro galego. Os seus traballos sobre o obreirismo ferrolán e a represión franquista contribúen a recuperar unha memoria colectiva imprescindible para entender a nosa historia e as loitas por unha sociedade máis libre.

Completa o encontro Francisco Sampedro, filósofo, cuxa participación permitirá incorporar unha perspectiva de reflexión sobre o contexto que nos ocupa.

Tres aproximacións para abrir un espazo de análise e debate sobre unha cuestión que non debería deixarnos indiferentes.

O Ateneo como lugar para pensar o presente

Nun momento no que a velocidade das redes sociais, a simplificación dos discursos e a confrontación permanente dificultan moitas veces a reflexión, reivindicar os espazos de encontro e pensamento crítico cobra unha importancia especial.

O Ateneo é, precisamente, un lugar para iso: para escoitar, preguntar, contrastar ideas e construír pensamento colectivo. Non se trata de acudir cunha resposta xa preparada, senón de saír cunha mirada máis ampla e con novas preguntas.

A cultura tamén é unha forma de resistencia fronte á intolerancia, á desmemoria e ao conformismo. E pensar criticamente o mundo no que vivimos é unha maneira de non aceptar como inevitable aquilo que pode e debe ser cuestionado.

Por iso, este encontro está aberto a todas as persoas interesadas en comprender mellor o tempo que nos toca vivir. Non é necesario ser especialista en historia ou filosofía. Abonda con ter curiosidade, preocupación polo presente e vontade de participar nunha conversa necesaria.

A cita é o venres 20 de novembro, ás 19:30 horas, no Ateneo Ferrolán.

Porque fronte á deriva autoritaria, o silencio non pode ser a única resposta. Cómpre pensar, debater e, sobre todo, non deixar de facelo en común.


Ningún comentario: